شايد آن روز كه سهراب نوشت‌ :"تا شقايق هست، زندگي بايد كرد"؛ خبري از دل پر درد گل ياس نداشت. بايد اينجور نوشت :  "هر گلي هم باشي، چه شقايق ، چه گل پيچك و ياس، زندگي اجباريست

عشق ماندگار 
  

من که مي دانم شبي عمرم به پايان مي رسد

                                                       نوبت خاموشي من سهل و آسان مي رسد

            من که مي دانم که تا سر گرم بزم و مستي ام

                                                                 مرگ ويرانگر چه بي رحم و شتابان مي رسد

                                                   پس چرا عاشق نباشم

             من که مي دانم به دنيا اعتباري نيست

                                                                      بين مرگ و آدمي قول و قراري نيست

              من که مي دانم اجل نا خوانده و بيدادگر

                                                                      سر زده مي آيد و راه فراري نيست

                                                          پس چرا عاشق نباشم

گله دارم

گله دارم از ابرها که نباریدند تا بلکه غم های ما را به طراوت خویش بشویند

گله دارم از ستاره ها که خاموش شدند و عقده هامان را به روشنی صبح سپردند

گله دارم از زمین که دهان باز نکرد تا ما را با همه غم ها و غصه ها فرو کشد تا دیگر

 کسی ما را اینگونه افسرده و غمگین نبیند

و گله دارم

گله دارم  از فلک که حتی لحظه ای بر وفق مراد ما نچرخید تا ما نیز طعم خوشی را آنگونه

که هست بچشیم.

اين روزا ، درياي دل ،

آسمون اين چشا ، بدجوري باراني شده

اين روزا ، جاي يه چيزي ، توي قلبم خاليه

تكسوار روياهام ، مترسكي پوشاليه

اين روزا، انگار ازين ، عالم و آدم بريدم

از تموم خوش به حالي هام ، ديگه دست كشيدم

اين روزا ، عطر اقاقي رو ، ديگه دوست ندارم

يا اگر دارم ، ديگه حتي به روم نميارم

اين روزا ، توي دلم ، صداي غم رو ميشنوم

ميگه بعد ازين ميام ، هر روز بهت سر ميزنم

اين روزا ، عشق و يقين ، از دل من فراريه

قصه ي تحمل هم ، حكايتي تكراريه

اين روزا ، هيچ قسمي رو ، ديگه باور ندارم

اعتقادي هم به عشق و ، يارو ياور ندارم

اين روزا ، شك ميكنم ، به پاكيه زلال آب

حتي حرمت نداره ، ديگه برام تعبير خواب

اين شبا ، حتي چشام ، خوابهاي رنگي ندارن

همه شون سياه سفيدن ، كه قشنگي ندارن

اين شبا ، آسمون دلم ، چقدر بي ستارس

قصه هاي شب من ، همش كم و نيمه كارس

اين شبا ، ديوهاي قصه هام ، ديگه دود نميشن

كه جاشونو ، به فرشته هاي مهربون بدن

اين روزا ، صداي بارونم ديگه تكراريه

مثل ضجه هاي اون ، ساعتهاي ديواريه

ساعتي كه تيك تيكش ، قلب سكوت و ميشكنه

قصه ي رفتن عمرو ، داره فرياد ميزنه

اين روزا ، فكر ميكنم ، فقط بايد دعا كنم

اوني رو كه گم شده توي دلم ، صدا كنم

شايد آفتابي بشه ، تو شب يلداي دلم

شايدم حل بكنه ، اينهمه درد و مشكلم

^{بايد پس از خواندن هر سؤال در عرض فقط 5 ثانيه به آن جواب درست را بدهيد در پايان تعداد پاسخهاي درست شما ضرب در 10 ميشود و ميزان آي كيو شما را نشان ميدهد}.

^{1- بعضي از ماهها 30 روز دارند بعضي 31 روز چند ماه 29 روز دارد؟}

^{2- اگر دكتر به شما 3 قرص بدهد و بگويد هر نيم ساعت 1 قرص بخور چقدر طول ميكشد تا تمام قرصها خورده شود؟}

^{3- من ساعت 8 شب به رختخواب رفتم و ساعتم را كوك كردم كه 9 صبح زنگ بزند وقتي با صداي زنگ ساعت از خواب بيدار شدم چند ساعت خوابيده بودم؟}

^{4- عدد 30 را به نيم تقسيم كنيد وعدد 10 را به حاصل آن اضافه كنيد چه عددي به دست مي آيد؟}

^{5- مزرعه داري 17 گوسفند زنده داشت تمام گوسفند هايش به جز 9 تا مردند چند گوسفند زنده برايش باقي مانده است؟}

^{6- اگر تنها يك كبريت داشته باشيد و وارد يك اتاق سرد و تاريك شويد كه در آن يك بخاري نفتي يك چراغ نفتي و يك شمع باشد اول كداميك را روشن ميكنيد؟}

^{7- فردي خانه اي ساخته كه هر چهار ديوار آن به سمت جنوب پنجره دارد خرسي بزرگ به اين خانه نزديك ميشود اين خرس چه رنگي است؟}

^{8- اگر 2 سيب از 3 سيب بردارين چند سيب داريد؟}

^{9- حضرت موسي از هر حيوان چند تا با خود به كشتي برد؟}

^{10- اگر اتوبوسي را با 43 مسافر از مشهد به سمت تهران برانيد و در نيشابور 5 مسافر را پياده كنيد و 7 مسافر جديد را سوار كنيد و در دامغان 8 مسافر پياده و 4 نفر را سوار كنيد و سرانجام بعد از 14 ساعت به تهران برسيد حالا نام راننده اتوبوس چيست؟}

^{ارزيابي تست براساس تعداد جوابهاي نادرست سطح هوش}

^{7 تا و بيشتر دانش اموز دبستان}

^{6 تا دانش اموز دبيرستان}

^{5 تا دانشجو}

^{2-3 استاد دانشگاه}

^{1 مديران ارشد}

^.

^.

^.

^.

^.

^{پاسخ تست ها}

^{1- تمام ماهها حداقل 29 روز را دارند}

^{2- يك ساعت (شما يك قرص را در ساعت 1 و ديگري را درساعت 1/5 و بعدي را در ساعت 2 مي خوريد)}

^{3- ساعت كوكي نميتواند شب و روز را تشخيص دهد پس به اولين ساعت 9 كه برسد زنگ ميزند كه}

^{ساعت 9 شب است}

^{4- حاصل 70 است ( تقسيم بر نيم معادل ضرب در 2 است)}

^{5- او 9 گوسفند خواهد داشت}

^{6- كبريت}

^{7- سفيد چون خانه اي كه هر چهار ديوارش رو به سمت جنوب پنجره داشته باشد بايد در نوك قطب جنوب باشد}

^{8- همان2 سيب}

^{9- هيچ( حضرت نوح بود نه حضرت موسي)}

10خوب خودتونيد ديگه( نام خودتان)

کاش همان کودکي بوديم که حرفهايش را از نگاهش مي توان خواند اما اکنون اگر فرياد هم بزنيم کسي نمي فهمد و دل خوش کرده ايم که سکوت کرده ايم سکوت پر بهتر از فرياد تو خاليست دنيا را ببين... بچه بوديم از آسمان باران مي آمد بزرگ شده ايم از چشمهايمان مي آيد!! بچه بوديم دل درد ها را به هزار ناله مي گفتيم همه مي فهميدند بزرگ شده ايم درد دل را به صد زبان به كسي مي گوييم ...هيچ كس نمي فهمد

چه خوش است حال مرغی که قفس ندیده باشد

چه نکوتر آنکه مرغ‍‍ــی ز قفـس پریده باشد

پـر و بـال ما بریدند و در قفـس گشـودند

چه رها چه بسته مرغی که پرش بریده باشد

من از آن یکی گـزیدم که بجـز یکـی ندیدم

که میان جمله خوبان به صفت گزیده باشد

عجب از حبیـبم آید که ملول می نماید

نکند که از رقیبان سـخنی شـنیده باشد

اگر از کسی رسیده است به ما بدی بماند

به کسی مبـاد از ما که بدی رسـیده باشد.

ظهر یک روز سرد زمستانی ، وقتی پروین به  خانه برگشت، پشت در پاکت نامه ای را دید که نه تمبری داشت و نه مهر اداره ی پست روی آن بود. فقط نام و آدرسش روی پاکت نوشته شده بود.

او با تعجب پاکت را باز کرد و نامه ی داخل ان را خواند:

" پروین عزیزم،

عصر امروز به خانه ی تو می ایم تا تو را ملاقات کنم .

با عشق ،  خدا "

پروین همان طور که با دست های لرزان نامه را روی میز می گذاشت. با خود فکر کرد که چرا خدا می خواهد او را ملاقات کند؟ او که آدم همی نبود. در همین فکرها بود که ناگهان کابینت خالی آشپزخانه را به یاد آورد و با خود گفت: : من که چیزی برای پذیرایی ندارم!". پس نگاهی به کیف پولش انداخت . او فقط هزار و صد تومان داشت.

با این حال به سمت فروشگاه رفت و یک قرص نان فرانسوی و دو بطری شیر خرید. وقتی از فروشگاه بیرون آمد، برف به شدت در حال بارش بود و او عجله اشت تا زود به خانه برسد و عصرانه را حاضر کند. در راه برگشت، زن و مرد فقیری را دید که از سرما می لرزیدند. مرد فقیر به پروین گفت:" خانم ، ما خانه و پولی نداریم. بسیار سردمان است و گرسنه هستیم. ایا امکان دارد به ما کمکی کنید؟"

پروین جواب داد: "متاسفم، من دیگر پولی ندارم و این نانها هم برای مهمانم خریده ام."

مرد گفت: " بسیار خوب خانم ، متشکرم" و بعد دستش را روی شانه ی  همسرش گذاشت و به حرکت ادامه دادند.

همان طور که مرد و زن فقیر در حال دور شدن یودند، پروین درد شدیدی را در قلبش احساس کرد. به سرعت دنبال آنها دوید: " اقا خواهش می کنم صبرکنید" وقتی پروین به زن و مرد فقیر رسید، سبد غذا را به آنها داد و بعد کتش را درآورد و روی شانه های زن انداخت.

مرد از او تشکر کرد و برایش دعا کرد. وقتی پروین به خانه رسید یک لحظه ناراحت شد چون خدا می خواست به ملاقاتش بیاید و او دیگر چیزی برای پذیرایی از خدا نداشت. همان طور که در را باز کرد ، پاکت نامه دیگری را روی زمین دید. نامه را برداشت و باز کرد:

" پروین عزیز،

از پذیرایی خوب و کت زیبایت متشکرم،

با عشق ،  خدا "

يه دل پرغصه دارم که بي خيال عالمه

يه مهر باطل بزنين روي شناسنامه م برم

براي اين يه دونه مهر يه عمره که منتظرم

عمري مثل بازنده ها مردگيمو سر مي کنم

دارم نفس کشيدن رو دروغي باور مي کنم

من از صداي نفسام ديگه دارم خسته ميشم

فقط يه پرونده بودم که تا ابد بسته ميشم

خاطره هاي لعنتي ولم کنين دارم ميرم

شماها زندگي کنين من ديگه بايد بميرم

اگه کسي سراغمو از شماها گرفت بگين

اون مث زنده ها نبود يه مرده بود ... فقط همين

سلام خدای مهربون ،خدایی که اون بالایی ،اون بالا توی   آسمون                                                        

خدا منم منو نگا!انقدر دلم پره خدا،نمی دونم چی بهت بگم!می خوام بپرسم

می دونی!                     

می دونی من چی می کشم!خدا صدامو می شنوی؟ هر دفعه که داد میزنم!                                   

هر دفعه که پشت سر هم اسمتو فریاد می زنم!خدا تو خوب گوش می کنی!                                     

می دونی که من چی می گم؟ خدا دیگه تموم شده سهمیه صبر منم.خدا می بینی که منم!!!           

 منم که هر روز می شکنم.

می خوام بیام پیش خودت ،خسته شدم از این زمین !راستی فرشته هات کجان؟                                    

  چرا به داد نمیرسن؟!   

خدا منم منمو نگا!خدا صدامو می شنوی؟؟یا گم شدم تو بنده هات؟؟؟        

  آخر بگم دوست دارم.نگام بکن آره منم.منم که فریاد میزنم...!

خدايا...

 چه تنهايم در اين شبها ، و چه سرد و غمگين است

 برهوت آرزوهايی که رنگ باخت و غنچه هايی که نشکفته پرپر شد

کجاست آن نغمه هستی که تا اذان صبح درِ گوشم می پيچيد ؟

در اين بيــکران تاريکی

خدايا خودت دلداريم ده

 پناهم باش و تنهايم مگذار کمک کن

 تا نقطه ای بيابم از جنس اميد

 در ساحل آرامش ، بلکه بتوانم طلوع سحر را بيابم

امشب حس غريبی دارم

 انگار تمام غصه های دنيا در دلم تلنبار شده است

 انگار که يک دنيا حرف نگفته ، در گلويم قنديل بسته است

انگار يک آسمان ابر ،  در چشمانم قصيد باريدن دارد

 به اندازه تمام دوران کودکيم ، به يک آغوش گرم 

به يک شانه پر مهر احتياج دارم که مامن و پناهگاهم شوند و آرامم کنند

خدايا !

 نميدانم چه اتفاقی افتاده که اينقدر احساس تنهايی می کنم

 شايد از تو دور شده ام که اينقدر تنهايی به من نزديک شده

 شايد با تو غريبه شده ام که اينقدر ترس و وحشت با من آشنا شده

 شايد ....

پروردگارا !

اگر خطا کرده ام ببخش ....

 اگر گناه کرده ام بيامرز ...

اگر تو هم مرا برانی به کجا پناه برم

 آغوش رحمتت را بگشا و کودک خطا کار قلبم را بپذير

 که سخت از کرده اش پشيمان است و جز تو کسی را ندارد .

نمی دانم چه می خواهم خدایا

به دنبال چه می گردم شب و روز

چه می جوید نگاه خسته ی من

چرا افسرده است این قلب پر سوز

ز جمع اشنایان می گریزم

به کنجی می خزم ارام و خاموش

نگاهم غوطه ور در تیرگی ها

به بیمار دل خود میدهم گوش

بالای گور خود می ایستم....

چه می بینم !